03-07-05

Rock Werchter Roisin Murphy

Vanavond kwamen Roisin en haar uitgebreide ensemble hun eerste boreling, Ruby Blue, aan het Werchterpubliek voorstellen. Dat album is op z'n minst gezegd niet al te toegankelijk, maar toch stond het publiek al lang op voorhand ongeduldig om Roisin te schreeuwen. Het Moloko-effect, zeker? Dat schreeuwen werd lang volgehouden want de band kwam een kwartier te laat het podium op. De set werd daarom een beetje ingekort, maar 45 minuten volstonden ruimschoots om ons te overtuigen van de pracht van Ruby Blue. Het is allemaal iets minder makkelijk te verteren dan wat ze vroeger deed, maar de zwoele, soms exotische klanken zorgden voor een uitbundig feestje in de Pyramid Marquee.



Terwijl de stand-in voor Matthew Herbert de band zorgvuldig dirigeerde, kon Roisin Murphy 'gewoon' haar zotte zelf zijn. Tijdens opener Dear Diary vocht ze nog maar eens met een boeket bloemen, later toverde ze uit haar bodemloze verkleedkoffer niet alleen zwarte pluimen tevoorschijn, maar ook nog een cape en een catsuit die het midden hield tussen de mode van 2500 vóór en 2500 ná Christus.
Op haar hoogtepunt verliet Murphy het podium, om het einde van Closing of the Doors vanuit de coulissen verder te zingen.
Moloko is dood, lang leve Roisin Murphy!



02:31 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.