01-08-05

Rhythm 'n Bluesfestival 2005

Zondag 24 juli was het zover, hoogdag voor de bluesmuziek in België. De reeds negende editie van het Antwerp Rhythm 'n Bluesfestival, georganiseerd door Kid Vanthienen was weer een feit en het mag gezegd worden, het was één van de betere edities, ondanks het iets mindere weer. Het festival opende met één van de beste belgische bands in hun genre, waar we nog heel veel van kunnen verwachten: Milk, Cream and Alcohol. Swingende blues, afgewisseld met een jazzy sfeer maakte het mooie weer op de antwerpse Grote Markt. Reeds een 500 vroege bezoekers wisten waarom ze vroeg moesten komen, deze band heeft veel in zijn mars, het festival was voor open verklaard!


Milk, Cream and Alcohol

Daarna was het de beurt aan het internationale gezelschap, eerst was 'the UK' aan de beurt met de reeds ervaren bluesband Roadhouse. Swingende blues met vele soulmomenten en technisch zeer sterk gitaarwerk volgden mekaar op, aangevuld met twee vrouwenstemmen met zeer sterke 'soul'-allures! De moeite en het verveelde geen moment.


Roadhouse


Dr. Feelgood deed me iets minder bekoren, mede door zijn iets te groot zelfvertrouwen wat hem vrij antipathiek over liet komen. Wie ben ik om deze groep te veroordelen, want het publiek werd wild van deze bluesrock, ze noemen het zelf pub-rock (bedoelen ze er puber-rock mee?)


Dr. Feelgood

De volgende gast gaat al heel wat jaren mee en ook dat was te merken, een ingetogen moment op de Grote Markt met zeer traditionele blues. John Hammond uit de USA is naast een zeer aangename, sympathieke man eveneens een groot muzikant die de blues kent als geen ander en het overbrengt op een al even doordringende manier.


John Hammond

De grote pech van onze volgende gast, Kenny Neal, was dat hij na John Hammond moest spelen. Als je dat moet doen, moet je alles uit de kast halen om het festival op een perfekt niveau te laten verlopen. Kenny is zeker een groot muzikant, maar deed helaas wat onder tegenover zijn amerikaanse collega Hammond. Tot overmaat van ramp speelde nogal veel platte covers en dat deed de deur dicht. Kenny Neal voor John Hammond laten komen, had voor beiden een betere sfeer geweest.


Kenny Neal


Toen kwam de groep aandraven, waar ik naar uitkeek, The Big Town Playboys uit de Uk. Een groot entertainment-gehalte, stevige swing deden de Grote Markt uit hun dak gaan, het kon mij zeker bekoren, maar helaas miste ik hun vroegere bandlid, Mike Sanchez die naar mijn gevoel de band volledig draagde. Toch wel een leuk concert!


The Big Town Playboys


De afsluiter van formaat was niemand minder dan zwaargewicht, letterlijk en figuurlijk dan, Popa Chubby. Stevig en strak gitaarwerk liet de Grote Markt op zijn grondvesten daveren en het werd gesmaakt door het massaal opgekomen publiek. Menige stemmen hoorde ik zeggen dat dit de beste editie was sinds het begin, ondanks het mindere weer. Ik geef ze geen ongelijk en volgend jaar sta ik er weer!


Popa Chubby


Meer foto's van dit festival!

12:38 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.