03-08-05

Binnenstad Rock 2005

Een klein overzichtje van het middenzomers festival op de Grote Markt van Antwerpen!! De eerste dag was er het Rhythm 'n Bluesfestival waar je reeds een verslag van vindt eerder deze week of via bovenstaande link.
Dag 2 was het Puur Antwerps gebeuren met als opener Zjuul Krapuul, waar ik helaas niet bij kon zijn, sorry Zjuul. Na het beiaardconcert om 20u volgde om 21u het spetterende optreden van Last Call samen met Kathleen Vandenhoudt. Spetterend zeg ik, want reeds bij het eerste nummer boorde Honkin' Henk de kasseien uit het marktplein, waardoor Brabo zijn hand bijna verloor. Na enkele nummers kwam Kathleen opdraven met enkele zeer ingetogen songs van haar debuut-CD Hearts and Wings, ronduit mooi! Halverwege moest Kathleen het podium verlaten, omdat ze in allerijl nog de Gentse Feesten moest gaan afsluiten, een drukke madam die Kathleen, maar met een groot en mooi hart. Last Call liet het niet aan hun hart komen en deed het publiek dansen en meezingen. Het nummer 'Last Call', door iedereen meegezongen liet verstaan dat dit het laatste nummer was van de jongens van "den Dam". Een geslaagd optreden!



Als afsluiter van de antwerpse dag was er niemand minder dan Think of One die het braziliaans ensemble Chuva Em Po bij hadden. De combinatie Think of One ft. Chuva em Po geeft de chemische werking van pure ambiance, dat doet denken aan een carnaval dat we nog nooit beleefd hebben op de Grote Markt. Samba, salsa, rumba of hoe die dingen allemaal mogen heten, niemand stond stil, want zeg nu zelf, die ritmes werken zeer aanstekelijk. Mooie avond, nog maar es, nu reeds een geslaagd festival!



Dag 3 dan, dat is een ander paar mouwen, omdat ik zelf niet zot ben van Jamaican music, jawel, dit is de Jamaican night. Om 20 u kregen we Mika voorgeschoteld, een Griekse madam woonachtig in het Brusselse die de reggae brengt zoals geen ander. Je ziet, ik probeer het zo objectief mogelijk te omschrijven. Ik begon het zelfs goed te vinden. Afgezien van de clichés, zoals een trainingspak van één of andere Jamaicaanse ploeg in des betreffende kleuren en de covers van Bob Marley, liet Mika zien dat je niet zwart moet zien om goede reggae te brengen. Leuk concert, hoewel dat Mika wel eens mocht lachen, want het publiek was gek van haar, maar ja, da's cool zeker? Respect, man!



De afsluiter van de jamaicaanse avond heeft naar mijn gevoel minder te maken met Jamaica. Bogus Brothers uit Ierland brengen een mix van ska en (zo zeggen ze zelf) The Blues Brothers Nu, in principe, voor het muzikale moet je het echt niet doen, maar die jongens brengen echt wel een show van jewelste, weer feest op de Markt en nog geen klein beetje Hetgene me wel een beetje stoorde, was dat de zanger eerder denkt dat hij Robbie Williams is, dan op zijn twee voeten op de grond te blijven staan Naar mijn gevoel heeft hij alle DVD's van Robbie deskundig bestudeerd om alle bewegingen en arrogantie te kopiëren in zijn show, met alle respect voor Williams. Feest was er zeker en iedereen was tevreden.



Dag 4 dan, dit moet een feest worden, want er staat Latijns feestgedruis op het programma, the Carribean Night! The Exotics waren voor een Puerto Ricaanse band een vrij plat gebeuren, waarvan de muzikanten in mijn ogen niet veel hebben samengespeeld of niet graag samenspelen. Halverwege moest de zanger van het podium en de band speelde door. Tien minuten later kwam hij terug op het podium in een ander kitscherig wit pak, zoals het hoort weliswaar. Maar er dan nog wat vuur ingooien was een utopie en zat er dus echt niet meer in. Het enige waar het publiek nog oog voor had was de zuiderse schone die enkel schuchtere danspasjes pleegde, maar zou gewoonweg de mist ingaan moest ze géén mooie benen hebben. Iedereen weet ondertussen dat er veel leed is in de wereld en dat er meer liefde moet zijn, maar om dat in het begin, maar dan ook elk nummer te herhalen, gaat er bij mij over. Pech gehad, of was deze groep een foute keuze??



Nu maar hopen dat Tropicaliente het vuur wel doet oplaaien! En wat we hoopten, gebeurde ook. Pure zuiderse klanken, mooie drums, prachtige danseres en een technisch zuivere latijnse muziek. Tropicaliente bespeelt het publiek zonder pretentie, maar met het juiste gehalte om iedereen aan het dansen te brengen, het werd zeer warm tropisch op de Grote Markt, waarvoor dank, want een beetje warmte hadden we nodig in deze frisse zomerdagen. Wederom schoot er door mijn hoofd dat dit festival er toch mag zijn en hoopte ik dat er volgend jaar minstens een even goede editie zal komen, want dit is gewoon leuk met de mooiste kathedraal van ons land op de achtergrond.



Laatste avond Binnenstad Rock was weer volledig "mijn meug", Rock 'n Roll-nacht! Om 18u openden The Ohmmen, een 4-koppige belgische surfband, die heel strak en zoals het hoort alle surfsongs bracht. De riffs van Dick Dale scheurden over de Markt, enkel spijtig voor de lage opkomst op dit vroege uur van de dag, want ik vond ze technisch zeer te pruimen en hoop deze band meer aan het werk te zien! Ik ben dan ook liefhebber van het surf- en rockabillygebeuren, maar dat had u wel door, zeker?



Om 20u kwam antwerps gitaargeweld Mario Pesic aandraven. Hoewel er op de affiche stond, Mario Pesic met Camden, was er van een Axl Peleman niets te bespeuren, waar ik wel zeer blij over was, want Mario is in mijn ogen meer muzikant en minder media-figuur dan de sympathieke Axl. Mario Pesic liet er geen gras over groeien en de Markt moest ontploffen! Naast de vele vrouwelijke fans, stond de rest van de Markt met verstomming de kijken naar de kunsten op gitaar van Mario, want die waren ronduit schitterend, gitaarsolo's die door alles door sneden, frivoliteit waar je stil van wordt. Topper was de cover 'If You Go' van The Nighthawks, want dit nummer wordt door niemand, en dat is niet overdreven, beter gebracht dan onze eigenste Pesic! Het publiek wild en ik zeer tevreden. Mario, als je dit leest, ga alleen door en zonder Camden, want het bewijs hebt u, meneer Pesic zelf wederom geleverd! Proficiat!



De afsluiter van de avond en tevens van het festival, mocht Mario Pesic hartelijk bedanken om het publiek reeds opgewarmd te hebben op de juiste temperatuur, zodat Triggerfinger het zeer makkelijk had om in dit elan voort te gaan. Het zou onterecht zijn van me om te zeggen dat ze het zonder Pesic niet zouden gekund hebben, want ook deze groep weet van aanpakken. Het bewijs hebben ze al geleverd door meermaals in 'de Afrekening' van Studio Brussel te hebben gestaan, waarvoor ze ook het massaal opgekomen publiek voor dankten. Hierbij werd de sympathieke toon onmiddellijk gezet, Ruben Block werd zeer gesmaakt voor zijn bescheidenheid. Deze band, zei ik al, weet van aanpakken en laat zien dat hier in België echt wel stevige en zuivere rock bestaat. Als top of the bill hadden ze 'special guest' Big Dave laten opkomen! Een tactische zet voor het grote thuispubliek en de appreciatie dat Big Dave echt wel een mondharmonica-wonder mag genoemd worden, mooi was het. Big Dave deed denken aan zijn project, 44rave van enkele jaren geleden. Een duistere, stevige rocksound omhulde de Grote Markt, de stempel op een fantastisch festival, genaamd Binnenstad Rock!!!





Alle info over de foto's: Bart Boodts

12:41 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.