03-09-05

Na slechte voetbal komt....



Komt ervan, he!


23:31 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Duivels of watjes?

Deze avond was er de clash tussen onze Rode Duivels en het gevreesde Bosnië en dit alles om een ticketje te bemachtigen voor de Wereldbeker in Duitsland volgend jaar. Ik heb natuurlijk de match gevolgd met de twee zoontjes, vrouw uit huis, Jupiler op de tafel, maar wat een boeiend avondje moest zijn, ontaardde in afgrijnzen en ontgoocheling, want wat brengen die 'Rode Watjes' er toch van terecht. We hebben geluk gehad dat we, ondanks alle kritiek op die jongen, Proto in de goal hadden staan, want anders had het wel 4-0 kunnen zijn ipv de huidige 1-0. Gerechtigheid is geschied en België blijft thuis volgend jaar. Waar zijn die mooie tijden van Guy Thijs toch gebleven of ben ik een gewone nostalgische dertiger?



23:17 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Verjaardag

Afgelopen weekend heb ik mijn verjaardag gevierd en dit met een helse fuif op 'den Dam' van Antwerpen. Dat dit feestje niet zo braaf ging verlopen had ik ergens wel verwacht, het was dan ook geen puberfeestje, hoewel? 33 jaar kan nog in de laat-puberperiode geplaatst worden, niet? Alleszins bedankt aan allen die aanwezig waren, Henk voor de zaal, Ronny voor de videowall, mijn vriendin voor de 'moral support', Chantal voor haar DJ-kwaliteiten, iedereen bedankt en ik denk dat er volgend jaar nog iets kan verwacht worden van dat soort... Op de foto vrees ik dat ik de rechtse ben op aanmoedigen van mijn al even gestoorde broeder...



23:05 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-08-05

Op Reis

Eindelijk werd het augustus en werd het tijd om te genieten van drie welverdiende vakantieweken! Na al het geleverde werk, na al het gezuip op festivals en na al die getrokken foto's op diezelfde festivals, waren we klaar om de eindeloze rust op te zoeken in het verre en zeer mooie Frankrijk. Na wat zoekwerk op internet, vonden we een chambre d'hôte, perfekt voor ons en de twee kindjes in de Allier, een streek in Frankrijk ongeveer boven de Loirestreek. Wij weg met de wagen en we hadden overwogen om via Parijs. Langs Parijs???, hoor ik je zeggen. Ja, de enige reden was dat mijn vriendin Parijs nog nooit had gezien. Ik citeer: 5u 's ochtends waren in het mooie en die moment zeer rustige Parijs. Jawel, Paris s'éveille! Veel mist, maar dat maakte het des te mooier...



Eind van de namiddag arriveerden we in de Auvergne en op onze bestemming teLa Prugne in de 'Montagnes Bourbonnaises. Eerste reaktie was zeer mooi, en wat bleek op eerste zicht, resulteerde in de rest van de vakantie: eindeloze rust en ongerepte natuur! La Prugne is slechts een habbekrats groot, maar meer hoefde het ook niet te zijn. Het domein waar we verbleven was een oud kindkolonie, dus dat was een zeer grote troef voor de kinderen: een terrein met een speeltuin, trampoline, kinderboerderij, een bos waar ze konden ravotten, een tuinslang (je weet wel waarom dit vernoemd wordt), noem maar op. Dit mag duidelijk zijn, voor ons was het een zalige vakantie, voor de kinderen des te meer. Na het socializen met de andere rustzoekers (lees: 's avonds pintjes 1664 van Kronenbourg drinken), zijn we op tocht vertrokken om deze mooie streek te verkennen!



Een compact fotoverslag vind je als je klikt op één van de foto's. Je vindt er foto's van een zeer mooi, middeleeuws dorpje Saint-Maurice-sur-Loire, Le Crozet, de Puy de Dome, de 'water'stad Vichy, noem maar op. Teveel om op te noemen en vermits deze blog geen reisblog is, hou ik het hier bij. Rest me wel vooral de eigenaars te bedanken van het pand waar we verbleven, we kregen waar voor ons geld, het was mooi, rustig, relax,... vul zelf maar in! Wil je meer weten over Domaine La Bourbonnaise bij Alain en Barbara, klik dan HIER, ze hebben voor elk wat wils!



22:03 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Terug van weggeweest!

Hallo iedereen, ArgusOOgen heeft een beetje stilgelegen deze zomer, als ik het goed voorheb, is het al geleden van eind juli dat ik nog even de tijd had om jullie iets voor te schotelen dat interessant is, of juist niet... Ook ik heb geprofiteerd van de zomer, waarvan verslag de komende dagen. Ik wist zelfs niet meer hoe een computer eruit zag, maar dat is alweder verholpen. Hierbij, welkom terug iedereen...



21:52 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-08-05

Meer van dattem!





13:35 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Voor de vrouwtjes





13:14 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Erotische Kunst

Klinkt mooi, he, "erotische kunst"! Deze fotograaf, Dewayne Flowers kan er alleszins wat van! Geniet van zijn eindeloos mooie foto's!





13:07 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sfinks 2005

Sfinks 2005 was het grote jubileum voor een rijk 30-jarig verleden van het wereldfestival te Boechout. Wij erheen uiteraard en mochten grote namen aanschouwen zoals daar zijn Jorge Benjor en Goran Bregovic. Het festival van de mooie mensen, zo noemen ze het, bracht weer allerlei lekkers van Brazilië tot Iran en van Zimbabwe tot Indië, en dat maakt Sfinks zo mooi en kleurrijk. Je vindt er alle soorten mensen, alle culturen en alles even relax, weliswaar met de wietpijp in aanslag. Een onvergetelijk weekend weer en daar kan je van genieten via mijn foto's. Kijken maar.



12:58 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Devil or Angel?

leuke foto




12:42 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Adriana Lima

Schoon






12:26 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nieuwe planeet

Een Amerikaanse astronoom heeft de "tiende planeet in ons zonnestelsel" ontdekt, op 14,4 miljard kilometer van de aarde. Dat heeft de wetenschapper vrijdag bekendgemaakt. De planeet, die voorlopig de naam 2003-UB313 draagt, is "het verst verwijderde rond de zon draaiende object dat ooit is ontdekt", zo stelt Michael Brown, hoofd van de afdeling astronomie aan het California Institute of Technology (Caltech) in Pasadena. Volgens Brown bevindt het object zich op 97 astronomische eenheden, dat is 97 maal de gemiddelde afstand van de aarde tot de zon oftewel 14,4 miljard kilometer, van de aarde. 2003-UB313 is groter dan Pluto, de negende planeet in het zonnestelsel die in 1930 werd ontdekt, aldus nog Brown. Kunnen ze die met de tijd ook nog vervuilen, die amerikanen... Als je goed op de eerste foto kijkt, zie je de planeet bewegen, deze foto is een shot van drie uur. Zoeken maar.





12:15 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rood en Wit!!

Gisterenavond was het weer hoogdag voor de antwerpse voetbalfan, de Bosuil mocht nog es kolken onder de voetbalgekte. nee, ik heb het niet over 'die ratten van het kiel', want in plaats van paars, zien ze nu giftig groen van jaloezie, laat ze sudderen in hun hol dat ze 'het kiel' noemen! Gisteren zat de Bosuil van het grote Royal Antwerp Football Club nog eens nokvol en Antwerpen heeft het geweten. Zelfs de internationale pers liet het niet ongemerkt voorbij gaan om de grote helden van Manchester United te ontvangen. Een onovertroffen galamatch voor het 125-jarig bestaan van deze oudste club van het land, de Great Old, wat een verdienste. Onze supporters kregen waar voor hun geld, want Manchester liet geen greintje medelijden zien en ging voluit, wat een mooi, technisch haast perfekt voetbal leverde. Antwerp kreeg geen schijn van kans, ondanks die éne eregoal van, jawel, nog maar es de Cisse (Severeyns)! 1-6 werd het met een hattrick van onze noorderbuur Van Nistelrooy (was dat niet de ex van Phaedra Hoste of ben ik mis?), maar de antwerpsupporter vond dit niet erg. Nog maar een bewijs dat GERMINAL Beerschot geen haartje meer lijkt op het al lang vergane Beerschot van weleer. Antwerp blijft leven, en hopelijk gaf deze match genoeg zelfvertrouwen voor de rest van het jaar om onze rentree te doen in eerste klasse, want deze club verdient het erg hard om terug aan de top te komen. Manchester gelooft er nog steeds in en zal de samenwerking voortzetten en zelfs opdrijven om deze oudste club met z'n rijke verleden weer aan de top te helpen. Laat Beerschot sterven zeg ik bijna, maar neen, we kunnen ze beter lijdzaam laten toezien, de vreugde zal eens zo groot zijn. Proficiat Antwerp, es kijken of Germinal Beerschot een affiche zoals deze krijgt dit jaar en of ze verder geraken dan één of ander wit-russisch of fins ploegje. We kijken met argus'oogen' toe.



12:06 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-05

Binnenstad Rock 2005

Een klein overzichtje van het middenzomers festival op de Grote Markt van Antwerpen!! De eerste dag was er het Rhythm 'n Bluesfestival waar je reeds een verslag van vindt eerder deze week of via bovenstaande link.
Dag 2 was het Puur Antwerps gebeuren met als opener Zjuul Krapuul, waar ik helaas niet bij kon zijn, sorry Zjuul. Na het beiaardconcert om 20u volgde om 21u het spetterende optreden van Last Call samen met Kathleen Vandenhoudt. Spetterend zeg ik, want reeds bij het eerste nummer boorde Honkin' Henk de kasseien uit het marktplein, waardoor Brabo zijn hand bijna verloor. Na enkele nummers kwam Kathleen opdraven met enkele zeer ingetogen songs van haar debuut-CD Hearts and Wings, ronduit mooi! Halverwege moest Kathleen het podium verlaten, omdat ze in allerijl nog de Gentse Feesten moest gaan afsluiten, een drukke madam die Kathleen, maar met een groot en mooi hart. Last Call liet het niet aan hun hart komen en deed het publiek dansen en meezingen. Het nummer 'Last Call', door iedereen meegezongen liet verstaan dat dit het laatste nummer was van de jongens van "den Dam". Een geslaagd optreden!



Als afsluiter van de antwerpse dag was er niemand minder dan Think of One die het braziliaans ensemble Chuva Em Po bij hadden. De combinatie Think of One ft. Chuva em Po geeft de chemische werking van pure ambiance, dat doet denken aan een carnaval dat we nog nooit beleefd hebben op de Grote Markt. Samba, salsa, rumba of hoe die dingen allemaal mogen heten, niemand stond stil, want zeg nu zelf, die ritmes werken zeer aanstekelijk. Mooie avond, nog maar es, nu reeds een geslaagd festival!



Dag 3 dan, dat is een ander paar mouwen, omdat ik zelf niet zot ben van Jamaican music, jawel, dit is de Jamaican night. Om 20 u kregen we Mika voorgeschoteld, een Griekse madam woonachtig in het Brusselse die de reggae brengt zoals geen ander. Je ziet, ik probeer het zo objectief mogelijk te omschrijven. Ik begon het zelfs goed te vinden. Afgezien van de clichés, zoals een trainingspak van één of andere Jamaicaanse ploeg in des betreffende kleuren en de covers van Bob Marley, liet Mika zien dat je niet zwart moet zien om goede reggae te brengen. Leuk concert, hoewel dat Mika wel eens mocht lachen, want het publiek was gek van haar, maar ja, da's cool zeker? Respect, man!



De afsluiter van de jamaicaanse avond heeft naar mijn gevoel minder te maken met Jamaica. Bogus Brothers uit Ierland brengen een mix van ska en (zo zeggen ze zelf) The Blues Brothers Nu, in principe, voor het muzikale moet je het echt niet doen, maar die jongens brengen echt wel een show van jewelste, weer feest op de Markt en nog geen klein beetje Hetgene me wel een beetje stoorde, was dat de zanger eerder denkt dat hij Robbie Williams is, dan op zijn twee voeten op de grond te blijven staan Naar mijn gevoel heeft hij alle DVD's van Robbie deskundig bestudeerd om alle bewegingen en arrogantie te kopiëren in zijn show, met alle respect voor Williams. Feest was er zeker en iedereen was tevreden.



Dag 4 dan, dit moet een feest worden, want er staat Latijns feestgedruis op het programma, the Carribean Night! The Exotics waren voor een Puerto Ricaanse band een vrij plat gebeuren, waarvan de muzikanten in mijn ogen niet veel hebben samengespeeld of niet graag samenspelen. Halverwege moest de zanger van het podium en de band speelde door. Tien minuten later kwam hij terug op het podium in een ander kitscherig wit pak, zoals het hoort weliswaar. Maar er dan nog wat vuur ingooien was een utopie en zat er dus echt niet meer in. Het enige waar het publiek nog oog voor had was de zuiderse schone die enkel schuchtere danspasjes pleegde, maar zou gewoonweg de mist ingaan moest ze géén mooie benen hebben. Iedereen weet ondertussen dat er veel leed is in de wereld en dat er meer liefde moet zijn, maar om dat in het begin, maar dan ook elk nummer te herhalen, gaat er bij mij over. Pech gehad, of was deze groep een foute keuze??



Nu maar hopen dat Tropicaliente het vuur wel doet oplaaien! En wat we hoopten, gebeurde ook. Pure zuiderse klanken, mooie drums, prachtige danseres en een technisch zuivere latijnse muziek. Tropicaliente bespeelt het publiek zonder pretentie, maar met het juiste gehalte om iedereen aan het dansen te brengen, het werd zeer warm tropisch op de Grote Markt, waarvoor dank, want een beetje warmte hadden we nodig in deze frisse zomerdagen. Wederom schoot er door mijn hoofd dat dit festival er toch mag zijn en hoopte ik dat er volgend jaar minstens een even goede editie zal komen, want dit is gewoon leuk met de mooiste kathedraal van ons land op de achtergrond.



Laatste avond Binnenstad Rock was weer volledig "mijn meug", Rock 'n Roll-nacht! Om 18u openden The Ohmmen, een 4-koppige belgische surfband, die heel strak en zoals het hoort alle surfsongs bracht. De riffs van Dick Dale scheurden over de Markt, enkel spijtig voor de lage opkomst op dit vroege uur van de dag, want ik vond ze technisch zeer te pruimen en hoop deze band meer aan het werk te zien! Ik ben dan ook liefhebber van het surf- en rockabillygebeuren, maar dat had u wel door, zeker?



Om 20u kwam antwerps gitaargeweld Mario Pesic aandraven. Hoewel er op de affiche stond, Mario Pesic met Camden, was er van een Axl Peleman niets te bespeuren, waar ik wel zeer blij over was, want Mario is in mijn ogen meer muzikant en minder media-figuur dan de sympathieke Axl. Mario Pesic liet er geen gras over groeien en de Markt moest ontploffen! Naast de vele vrouwelijke fans, stond de rest van de Markt met verstomming de kijken naar de kunsten op gitaar van Mario, want die waren ronduit schitterend, gitaarsolo's die door alles door sneden, frivoliteit waar je stil van wordt. Topper was de cover 'If You Go' van The Nighthawks, want dit nummer wordt door niemand, en dat is niet overdreven, beter gebracht dan onze eigenste Pesic! Het publiek wild en ik zeer tevreden. Mario, als je dit leest, ga alleen door en zonder Camden, want het bewijs hebt u, meneer Pesic zelf wederom geleverd! Proficiat!



De afsluiter van de avond en tevens van het festival, mocht Mario Pesic hartelijk bedanken om het publiek reeds opgewarmd te hebben op de juiste temperatuur, zodat Triggerfinger het zeer makkelijk had om in dit elan voort te gaan. Het zou onterecht zijn van me om te zeggen dat ze het zonder Pesic niet zouden gekund hebben, want ook deze groep weet van aanpakken. Het bewijs hebben ze al geleverd door meermaals in 'de Afrekening' van Studio Brussel te hebben gestaan, waarvoor ze ook het massaal opgekomen publiek voor dankten. Hierbij werd de sympathieke toon onmiddellijk gezet, Ruben Block werd zeer gesmaakt voor zijn bescheidenheid. Deze band, zei ik al, weet van aanpakken en laat zien dat hier in België echt wel stevige en zuivere rock bestaat. Als top of the bill hadden ze 'special guest' Big Dave laten opkomen! Een tactische zet voor het grote thuispubliek en de appreciatie dat Big Dave echt wel een mondharmonica-wonder mag genoemd worden, mooi was het. Big Dave deed denken aan zijn project, 44rave van enkele jaren geleden. Een duistere, stevige rocksound omhulde de Grote Markt, de stempel op een fantastisch festival, genaamd Binnenstad Rock!!!





Alle info over de foto's: Bart Boodts

12:41 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-08-05

Mannelijke fouten

Mannen zijn helemaal niet onfeilbaar in bed, dat blijkt nog maar eens uit de opsomming van deze dertig "grootste bedblunders". Althans, dit vinden Scandinavische vrouwen ervan. De resultaten komen van een uitgebreide enquête van onze collega's bij Ekstrabladet.

1. Te weinig zoenen
2. Tong te hard in oren van partner "boren"
3. Partner kietelen met (ruige) baard
4. Boezem van partner "torpederen"
5. In tepels van partner bijten of er aan draaien
6. Haar rug, hals en schouders negeren
7. Haar niet uitkleden
8. Condooms vergeten
9. Te ruw te werk gaan
10. Voorspel afbreken
11. Met sokken bed induiken
12. Broek half aanhouden
13. Voorspel overslaan
14. Haar te ruw masseren
15. Haar te snel uitkleden of zelf te snel je broek uittrekken
16. Te snel klaarkomen, zonder plan B voor haar, te laat of helemaal niet klaarkomen
17. Vragen of ze wel klaargekomen is
18. Geen naspel, meteen in slaap vallen.
19. Dankwoordje vergeten.
20. Hoofd vastklemmen/orgasme/niet stilstaan tijdens blowjob
21. Haar behandelen als een porno-actrice
22. Haar al het werk laten doen
23. Anale seks
24. Foto's of film maken tijdens vrijpartij
25. Fantasieloosheid
26. Buik hangt in de weg
27. Yoga in bed
28. Zuigvlekken in haar hals.
29. Winden laten tijdens het vrijen
30. Niet alle vrouwen kicken op dirty talk.



17:09 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Aw, mijn ballen...

Daten via internet is blijkbaar gevaarlijker dan het lijkt. Dat ondervond een Duitse man gisterenmorgen. Het 52-jarige slachtoffer had met een andere man afgesproken in een station. Vervolgens gingen ze samen naar een bos om met elkaar van bil te gaan. Daar aangekomen viel de tweede man de eerste aan met een mes. Hij stak hem in de buik en in de genitaliën.

De 52-jarige Duitser alarmeerde zelf met zijn gsm de hulpdiensten. Hij is inmiddels geopereerd en buiten levensgevaar. Volgens de poltie waren de testikels van de man op een vakkundige wijze verwijderd. De naam van de dader is nog niet bekend. Janetten!



Nog scherpe kantjes....


Gisteren is een 49-jarige vrouw in de Amerikaanse staat Texas veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf omdat ze de penis van haar vriend heeft afgesneden. Delmy Ruiz had op een nacht een keukenmes genomen en de penis van haar vriend afgesneden in zijn slaap.

De vrouw bekende de misdaad, maar beweerde dat ze het gedaan had uit angst. Rene Aramando Nuez zou zijn vriendin verkracht hebben. Volgens de aanklagers gaat het eerder om een wraakactie van de vrouw, omdat ze dacht dat haar vriend haar bedroog. De jury oordeelde dat de vrouw schuldig was aan ernstige mishandeling, waarop een gevangenisstraf van maximum twintig jaar staat.

17:01 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Spannende plaatsjes!

Twee geliefden, die elkaar vrijdagnacht beminden op de motorkap van een politiewagen in Groningen, zijn aangehouden. Het koppel koos de stilstaande wagen als ondergrond voor hun vrijpartij, maar was zich niet bewust dat er twee agenten in de auto zaten.

De twee agenten zagen het enige tijd aan, maar kwamen toen toch tussenbeiden. Tot groot ongenoegen van de 25-jarige man, die de agenten beledigde. Toen de agenten de man daarop wilden arresteren, protesteerde de 33-jarige vrouw. Ze opende meerdere keren de deur van de wegrijdende auto, terwijl de man de ruiten van de wagen probeerde uit te schoppen. De twee minnaars werden vervolgens aangehouden.

"Er staat natuurlijk nergens in de wet dat je niet mag vrijen op een politiewagen", licht een woordvoerder toe. "Maar die agenten deden daar hun werk: ze moeten ieder moment kunnen uitrukken. Als de twee geliefden nadat ze werden aangesproken waren weggegaan, was er niets aan de hand geweest." Het duo hangt boetes van enkele honderden euro's boven het hoofd.



16:57 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rhythm 'n Bluesfestival 2005

Zondag 24 juli was het zover, hoogdag voor de bluesmuziek in België. De reeds negende editie van het Antwerp Rhythm 'n Bluesfestival, georganiseerd door Kid Vanthienen was weer een feit en het mag gezegd worden, het was één van de betere edities, ondanks het iets mindere weer. Het festival opende met één van de beste belgische bands in hun genre, waar we nog heel veel van kunnen verwachten: Milk, Cream and Alcohol. Swingende blues, afgewisseld met een jazzy sfeer maakte het mooie weer op de antwerpse Grote Markt. Reeds een 500 vroege bezoekers wisten waarom ze vroeg moesten komen, deze band heeft veel in zijn mars, het festival was voor open verklaard!


Milk, Cream and Alcohol

Daarna was het de beurt aan het internationale gezelschap, eerst was 'the UK' aan de beurt met de reeds ervaren bluesband Roadhouse. Swingende blues met vele soulmomenten en technisch zeer sterk gitaarwerk volgden mekaar op, aangevuld met twee vrouwenstemmen met zeer sterke 'soul'-allures! De moeite en het verveelde geen moment.


Roadhouse


Dr. Feelgood deed me iets minder bekoren, mede door zijn iets te groot zelfvertrouwen wat hem vrij antipathiek over liet komen. Wie ben ik om deze groep te veroordelen, want het publiek werd wild van deze bluesrock, ze noemen het zelf pub-rock (bedoelen ze er puber-rock mee?)


Dr. Feelgood

De volgende gast gaat al heel wat jaren mee en ook dat was te merken, een ingetogen moment op de Grote Markt met zeer traditionele blues. John Hammond uit de USA is naast een zeer aangename, sympathieke man eveneens een groot muzikant die de blues kent als geen ander en het overbrengt op een al even doordringende manier.


John Hammond

De grote pech van onze volgende gast, Kenny Neal, was dat hij na John Hammond moest spelen. Als je dat moet doen, moet je alles uit de kast halen om het festival op een perfekt niveau te laten verlopen. Kenny is zeker een groot muzikant, maar deed helaas wat onder tegenover zijn amerikaanse collega Hammond. Tot overmaat van ramp speelde nogal veel platte covers en dat deed de deur dicht. Kenny Neal voor John Hammond laten komen, had voor beiden een betere sfeer geweest.


Kenny Neal


Toen kwam de groep aandraven, waar ik naar uitkeek, The Big Town Playboys uit de Uk. Een groot entertainment-gehalte, stevige swing deden de Grote Markt uit hun dak gaan, het kon mij zeker bekoren, maar helaas miste ik hun vroegere bandlid, Mike Sanchez die naar mijn gevoel de band volledig draagde. Toch wel een leuk concert!


The Big Town Playboys


De afsluiter van formaat was niemand minder dan zwaargewicht, letterlijk en figuurlijk dan, Popa Chubby. Stevig en strak gitaarwerk liet de Grote Markt op zijn grondvesten daveren en het werd gesmaakt door het massaal opgekomen publiek. Menige stemmen hoorde ik zeggen dat dit de beste editie was sinds het begin, ondanks het mindere weer. Ik geef ze geen ongelijk en volgend jaar sta ik er weer!


Popa Chubby


Meer foto's van dit festival!

12:38 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ArgusOOgen leeft nog...

Beste vrouwenzotten en collega's kritikasters, evenals de vrouwtjes die op mijn blogje terechtkomen. Na een drukke periode op het werk (ja, werk) en het beleven van een tal festivals is het onmogelijk geworden om nog wat op ArgusOOgen te zetten, maar nu mijn verlof is begonnen heb ik een weekje om tussen het geweld van mijn twee spruiten door nog eens een verslagje neer te schrijven van al dat festivalwoelen in dit toch wel muzikale vlaamse land. Naast het eindeloos, prachtige Sfinksfestival, heb ik ook vijf dagen vertoefd op het grote antwerpse Binnenstad Rock. Verslagen met eigen geschoten foto's volgen dus deze week, naast enkele 'bangelijke' babes natuurlijk. Veel plezier.



foto door Michel Hofkens

11:57 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-07-05

Antwerp Rhythm 'n Bluesfestival 2005

De namen zijn allemaal bevestigd, alle speculaties zijn voorbij, het is definitief en het mag gezien worden!!! Hier de lijst van het Antwerp Rhythm 'n Blues Festival op zondag 24 juli 2005!!

11h30 Milk, Cream and alcohol (B)


Milk Cream & Alcohol is een jong kwartet, dat zijn naam ontleent aan John Lee Hookers “It Serves Me Right” en dat zet meteen de toon voor de belangrijkste invloeden. Daarnaast laat het viertal zich ook inspireren door zowat alle groten uit de oude bluesdagen: Willie Dixon, Muddy Waters, Memphis Slim, Otis Rush, T-Bone Walker, enz. Maar behalve blues heeft Milk Cream & Alcohol ook rock’n’roll-pijlen op zijn boog!



12h45 Roadhouse (UK)


De uit Engeland afkomstige band Roadhouse is oorspronkelijk gesticht door Gary Boner (solo gitaar/zang) en Robert A Roberts (zang/harmonica/slide gitaar). Sinds hun ontstaan in 1991 hebben zij verschillende bandwissels gekend en heeft hun oorspronkelijk repertoire van poprock plaats moeten ruimen voor heel wat andere muziekstijlen. Hun zesde album "Blues Higway", uitgebracht eind 2002, is er het bewijs van. Voor mij was dit de eerste kennismaking met dit zeskoppig collectief en al gauw bleek duidelijk dat dit zou uitmonden in een fascinerende ontdekkingsreis. De gitaarrifjes in de schitterende opener "Desert Sky" doen me bij momenten denken aan Mark Knopfler van Dire Straits, maar het is werkelijk een aanstekelijk bluesrocknummer. De enige cover is het mooi gebrachte "Serve You Right To Suffer" van J.L Hooker, de rest is eigen materiaal. Het New Orleans geïnspireerde "Voodoo Queen" (met verwijzingen naar Redbone) en "When Mountains Fall" (met invloeden van Louisiana slidegitarist Sonny Landreth) zijn werkelijk songs die hun weerga niet kennen. Vanuit een puristisch standpunt bekeken is dit natuurlijk geen bluesalbum. Want Roadhouse trakteert je op een appetijtelijk stoofpotje energieke rocksongs, sudderend in een geurig kruidenboeket van sublieme country-roots-rock, afgewerkt met een pittig smakend bluesrocksausje. Tracks die dan weer het midden houden tussen de rootsrock van The Brandos en de westcoast rock van Creedence Clearwater Revival zijn eveneens meer dan het beluisteren waard. Roadhouse is een fantastisch spelende groep bestaande uit twee gitaristen, voortreffelijke vrouwelijke backing vocals en een stuwende ritmesectie die prima gemusiceerde en sterke, geloofwaardige songs brengen. Al zal ik mijn liefde voor de blues nooit of te nimmer verloochenen, toch ga ik helemaal plat voor het geluid dat deze band brengt.



14h15 Dr.Feelgood (UK)


De meesten onder jullie kennen de band Dr. Feelgood ongetwijfeld. Deze band werd begin jaren ’70 opgericht op Canvey Island. Door hun eigenzinnige stijl werd Dr. Feelgood van het begin al heel gauw wereldwijd populair. Kort daarna kwamen ze al op de proppen met hun eerste album “Stupidiy”, dat tot op heden nog steeds de rode draad doorheen hun live-shows is.Na het overlijden van Lee Brilleaux in 1994, stichter én zanger van Dr. Feelgood, hield de band het een tijdje voor bekeken. Wetende dat het Lee’s laatste wens was dat de band bleeft verdergaan, gingen de muzikanten na een jaar terug verder met zanger Pete Gage tot die plotseling in 1999 zijn eigen weg ging. Zanger Robert Kane, van de vroegere “The Animals” kwam in de band ter vervanging en met Kane beschikt de band nu over een unieke frontman een waar podiumbeest met een zeer sterk stemgeluid.Dr. Feelgood heeft een reeks hitsingles gehad zoals o.a She’s a wind up, Down at the doctors, See you later alligator en Milk and alcohol.Om hun 25-jarig bestaan te vieren bracht de band het dubbelalbum “Twenty five years of Dr. Feelgood” uit, én een boek “Down by the jetty – the story of Dr. Feelgood” uit. Dr. Feelgood is een heel populaire gewenste live-band, zo hadden ze in 2000 een heel succesvolle tour “UK naughty rhythms tour”.



15h45 John Hammond (USA)



Van koffiehuisjes, clubs tot concertzalen heeft deze John Hammond reeds 40 jaar rondgezwerfd in het blues-, rock- en folkgebeuren. Deze keer komt hij ook bij ons zijn uitermate gedreven talent in de 'solo-acoustice blues' tonen, het meer intense moment op dit festival. Geen wonder dat hij verscheidene W.C.Handy-awards wegkaapte voor zijn muziek... John deelde reeds de podia met de grootsten der aarde zoals Muddy Waters, Willie Dixon, Howlin' Wolf en niet te vergeten John Lee Hooker, waaar hij ook samen in de studio zat. Reeds 25 albums bewijzen zijn talent, genieten maar!



17h30 Kenny Neal (USA)



Door vele, plotse tragische sterfgevallen van grote bluesartiesten, is er een weer een nieuwe generatie jongere bluesartiesten die de boodschap van de oude meesters verderzet. Kenny Neal is ongetwijfeld één van de groten onder deze jonge generatie bluesartiesten, die de blues in nieuwe, dynamische vormen giet. Als 3-jarige spruit kreeg hij van de grote legende Slim Harpo een mondharmonica om hem te doen stoppen met huilen, de rest is geschiedenis en te bewonderen op dit podium. Neal, geboren in de Baton Rouge speelde vanaf zijn 13de in de band van vader Neal en 4 jaar later werd hij de bass-gitarist van Buddy Guy. hoeft dit meer uitleg? Zijn performance legt de rest uit. Greets from the Swamps.




19h30 Big Town Playboys (UK)



Een optreden van de Big Town Playboys bevredigt op zich al al mijn muzikale behoeftes. De Playboys spelen blues, boogie woogie en rhythm & blues, waarbij de pianist uitzonderlijk excelleert en de rest van de band, waaronder enkele blazers, hem zeer krachtig en swingend ondersteunt. Feest op de Grote Markt!!!



21h30 Popa Chubby (USA)



Als waardige afsluiter van deze prachtige line-up krijgen de imposante Popa Chubby. Deze New-Yorker imponeert niet enkel met zijn ruim 200 kilo zwaar lichaam, maar vooral door zijn virtuositeit op de gitaar en rauwe bluesstem. Vooral eigen werk, maar ook enkele covers (waaronder misschien wel iets van Jimi Hendrix) zullen er voor zorgen dat de Grote Markt nog een laatste maal op deze zondag op zijn grondvesten zal daveren!! U weze gewaarschuwd, klamp u op tijd vast aan de het Brabo-beeld!! Ogen toe en welkom in de bluesstorm....




FREE ENTRANCE


Het was het wachten waard!!!

01:20 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-05

De Stijve Keu

Ja, mensen, als je zo even rondsurft, kom je op zijn minst opmerkelijke sites tegen. Wat dacht je van de site van bijartclub De Stijve Keu. Nee, nee, ik voel jullie vetzakkerij bovenkomen, maar nee, dit is een deftige site over de gebeurtenissen van de leden van de Stijve Keu. Let vooral op de Bierkratmeter, geen idee wat ze daarmee bedoelen, maar ja. Blijkbaar gaan ze meer naar festivals, dan over de biljarttafel te hangen, maar wie ben ik om ze ongelijk te geven?



17:59 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-07-05

Euromillions

Amai mijn oor, het was me niet echt opgevallen, maar de laatste weken is er geen winnaar gevallen bij Euromillions, de reuzepot van vrijdag. Resultaat: 96 miljoen euros als je deze vrijdag alleen wint!!! Hoeveel is dat in oude belgische frangeskes?? Jawel, 3 miljard 872 miljoen 630 duizend 400 oude Bef!! Ik word letterlijk mottig van dit bedrag... Hup, en we zijn weer aan het dromen!



17:35 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-07-05

Zomer van Antwerpen

De geschiedenis van het Septeto Nacional is nauw verbonden met een muzikant die vanwege zijn verdiensten voor de Cubaanse son bijna heilig is verklaard: Ignacio Piñeiro (1888-1969). In 1927 richtte hij zijn eigen septet op en scoorde hiermee de ene na de andere hit, nummers die ook nu nog op het repertoire van moderne salsabands prijken. Inmiddels is Septeto Nacional toe aan zijn derde generatie muzikanten, die zich zonder veel moeite kan meten met de legendarische eerdere bezettingen. Woensdag 20 juli op het Stuivenbergplein te Antwerpen én gratis én de moeite!!



21:27 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Fotos Peer Bluesfestival

Om nog even terug te komen op het Bluesfestival in Peer. Elk jaar worden er wonder mooie foto's getrokken door een zekere Tine aka Cowgirl, ik heb ze echter nog nooit ontmoet, maar ze heeft wel oog voor detail. Haar foto's zijn te bewonderen als je op bewonderen klikt.... Proficiat, Tine. Ik hoop ergens dat je ook foto's trekt in Antwerpen.



21:07 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Antwerp Rhythm and Bluesfestival 2005

Nu het BRBF Peer gedaan is, is het uiteraard aftellen naar het volgende blues-event, het Antwerp Rhythm 'n Bluesfestival te Antwerpen op zondag 24 juli 2005!!

11h30 Milk, Cream and alcohol (B)



12h45 Roadhouse (UK)



14h15 Dr.Feelgood (UK)



15h45 John Hammond (USA)




17h30 Kenny Neal (USA)





19h30 Big Town Playboys (UK)




21h30 Popa Chubby (USA)





FREE ENTRANCE


Dat belooft!!!

20:55 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Belgian Rhythm 'n Bluesfestival Peer 2005

Een slimme zet van de organisatoren van het bluesfestival in Peer was het om de Peerse Rusty Roots het festival te laten openen. De ,,inloopdag'' die vrijdag in feite is, noteerde meteen 4.000 toeschouwers. Het was de vrijdagavond echter vooral uitkijken naar The Electric Kings die nog eens in hun originele versie op het podium stonden. ,,Tee'' oftewel Mark Thijs (gitaar en zang) maakte duidelijk waarom hij tot in de States naam en faam heeft en Big Dave dat hij gewoon een natuurtalent en dito entertainer is! Dikke ambiance gekoppeld aan muzikale fijnheid: The Electric Kings. De tweede festivaldag ging van start met Blues Lee, dat acht jaar geleden ook al eens op hetzelfde podium mocht staan. Little Jenny & The Blue Beans vervolgens hadden vooral mee dat ze, een vrouw zijn en twee uit Zweden komen. De toen alle volle tent (wat toch nog altijd goed is voor 10.000 toeschouwers) reageerde enthousiast en ging voluit uit de bol. Maar nog eens, een en ander had vooral te maken met het vrouwelijke. Op muzikaal vlak viel er inderdaad bitter weinig te rapen. Hoe anders was het gesteld met Guy Davis, die in zijn eentje en op akoestische gitaar de puntjes op de i zette. Blind Willy McTell en Skip James, of zowat de hele delta blues kwamen even tot leven. Prachtig en vooral begeesterend. Peer pakt ook jaarlijks uit met een stevige pot Amerikaanse rock-blues. Dit jaar was dat met The Bottle Rockets: een mix van country, americana, boogie, rock . moest er nog zand zijn? Neen dus; dit was waar de tent om vroeg. The Royal Crown Revue verraste dan weer met een stevige blazerssectie. Colin James was een voorlopig hoogtepunt van de tweede festivaldag. Deze Canadees pakte uit met slepende bluesrock; soms wat traag, ok, maar dan weer verrassend uit de hoek komend met een stevige pot rock. Zaterdagavond was het echter vooral uitkijken naar Admiral Freebee en Los Lobos, maar daarover geen commentaar van mijnentwege...



20:49 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-07-05

Goeiendààààg!







03:04 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter Rammstein

Net op het moment dat ik de humor van Rammstein begin in te zien, besluiten de heren om een serieus concert te geven. Toen ik ze enkele jaren geleden op deze wei aan het werk zag, werd ik fysiek onwel van de beklemmende dreiging die uitging van de massa die ein, zwei, drei stond te scanderen. Wanneer je ze een tweede keer aan het werk ziet, is de dreiging helemaal verdwenen. Deze keer geen spuitende reuzedildo's maar een heus kannibalistisch toneelstuk met een kookpot en reuzeslagersmes in de hoofdrol. Daarnaast heel wat minder bommen en granaten dan de vorige keer.



Blijkbaar lust de Vlaamsche Jeugd wel pap van deze Dietsche Nederpop. Ergens halverwege speelde men het gekende kinderspelletje Schipper mag ik overvaren?. Stel je bij dit alles een opblaasboot en groepslid voor die tevergeefs de overkant van het publiek probeert te bereiken.
Als driedimensionele stripfiguren liepen de groepsleden in hun eigen post-industrieel decor verloren. We stonden erbij en keken er naar.



02:47 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter 't Hof van Commerce

Ingevallen op het laatste moment - DJ 4T4 moest z'n vakantie zelfs onderbreken - en in extremis het hoofdpodium opgezwierd. Allemaal geen probleem voor MC Buzze, MC Kowlier en DJ 4T4, en nog veel minder voor de West-Vlamingen, die 't Hof Van Commerce in groten getale stonden op te wachten.



't Hof had er duidelijk zin in: Serge, Filip en Christophe amuseerden zich rot, dolden met het publiek en joegen de meeste songs van hun recentste album er in een ijltempo door. Dommestik & Leverancier en Kom Mor Ip werden door duizenden kelen meegebruld. Straf entertainment vanuit de provincie!
Met een scratch-intermezzo van 4T4, een paar sneren aan het adres van Rammstein en een ritje met een mobilette over het podium, werd het feestje compleet. Alweer een sterk verhaal om in Izegem te vertellen.



02:43 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter Faithless

Als headliner valt er weinig op Faithless af te dingen. Ze hebben de hits, de uitstraling en de juiste attitude om de hele weide aan het dansen te krijgen. Ze zijn bovendien een echte liveband en de peace love and unity-boodschap van Maxi Jazz is precies wat de kids willen horen om met een groepsgevoel hun tent in te kruipen. Het is eens wat anders dan de godganse nacht hoere! te roepen.



Veel van de hits zijn zo catchy en herkenbaar dat Faithless in het verleden wel eens strandde aan de verkeerde kant van de goede smaak. Doordat de hits vandaag vaak in een nieuwe versie gespeeld werden, bleef het olé olé-gehalte beperkt vandaag tot We Come one .
Toegegeven, ik zat er niet op te wachten maar Faithless did it again. Sterke afsluiter.



02:41 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |