03-07-05

Rock Werchter Green Day

De show was entertainment van de allerbovenste plank. Zelfs een mirakel is voor deze jongens geen probleem. Billie Joe Armstrong haalde een fan op het podium om de mensenzee met een gigantisch waterpistool nat te spuiten. Als was het een knipoog naar de goden begon het meteen daar te regenen. Santo subito, hiér met die zaligverklaring.



Een hoogtepunt qua verbroedering van de fans was ongetwijfeld de Operation Ivy-cover Knowledge, waarbij de groep een drumster, een bassist en een gitarist uit het publiek recruteerde om hun plaats te komen innemen. Het drietal moet the time of their life gehad hebben. Chosen one Rob mocht de gitaar als souvenirtje zelfs meenemen naar z'n tent.
Green Day moet een ganse vrachtwagen climaxen uitgeladen hebben, want na een lichtjes indrukwekkende set, kregen we met Maria, Boulevard of Broken Dreams en We Are The Champions (inderdaad, van Queen) een bisreeks om vingers en tenen van af te likken. Als toemaatje gaf Billie Joe in z'n eentje nog een mooi Good Riddance ten beste.



02:38 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter Garbage

De Schotse schoonheid Shirley Manson is na tien jaar nog steeds hét voorbeeld van de sterke vrouw in de rock.
Ze onderstreepte haar missie door de meisjes in het publiek met Sex Is Not The Enemy op te roepen om ook een bandje te starten en bedankte de organisatie voor het programeren van andere vrouwen als KT Tunstall en The Dresden Dolls.



Shirley met de sexy 'r' kent haar wereld, maar durft ook tegen de haren in te strijken en spreekt voor de fans door het verwende publiek in de frontstage - vooral pers en platenfirmamensen - te verwijten dat ze gaan lopen met the best seats in the house.
Gelukkig klonken de songs wél voor iedereen hetzelfde. Het deed werkelijk deugd om de hits opnieuw te horen en terzelfdertijd vast te stellen dat Garbage ook bij het nieuwe werk de valkuil van de voorspelbaarheid weet te omzeilen. Wij hopen op een zaalconcert wat later op het jaar want dit mocht gerust wat langer duren.



02:35 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter Roisin Murphy

Vanavond kwamen Roisin en haar uitgebreide ensemble hun eerste boreling, Ruby Blue, aan het Werchterpubliek voorstellen. Dat album is op z'n minst gezegd niet al te toegankelijk, maar toch stond het publiek al lang op voorhand ongeduldig om Roisin te schreeuwen. Het Moloko-effect, zeker? Dat schreeuwen werd lang volgehouden want de band kwam een kwartier te laat het podium op. De set werd daarom een beetje ingekort, maar 45 minuten volstonden ruimschoots om ons te overtuigen van de pracht van Ruby Blue. Het is allemaal iets minder makkelijk te verteren dan wat ze vroeger deed, maar de zwoele, soms exotische klanken zorgden voor een uitbundig feestje in de Pyramid Marquee.



Terwijl de stand-in voor Matthew Herbert de band zorgvuldig dirigeerde, kon Roisin Murphy 'gewoon' haar zotte zelf zijn. Tijdens opener Dear Diary vocht ze nog maar eens met een boeket bloemen, later toverde ze uit haar bodemloze verkleedkoffer niet alleen zwarte pluimen tevoorschijn, maar ook nog een cape en een catsuit die het midden hield tussen de mode van 2500 vóór en 2500 ná Christus.
Op haar hoogtepunt verliet Murphy het podium, om het einde van Closing of the Doors vanuit de coulissen verder te zingen.
Moloko is dood, lang leve Roisin Murphy!



02:31 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter Kraftwerk

Tijdens het concert van Kraftwerk stonden zowel de leden van New Order als die van The Chemical Brothers aandachtig toe te kijken in de frontstage. Toevallig is dat niet, want Kraftwerk beïnvloede minstens drie generaties elektronische muzikanten.
Het optreden in de Marquee werd een groot feest ter ere van deze helden. Alle grote hits kwamen langs, netjes in de volgorde van de live-plaat Minimum-Maximum die Kraftwerk hier kwam promoten.



Zoals gewoonlijk stonden de vier Kraftwerkers netjes op een rij achter hun identieke machineriën, met achter hen een gigantisch projectiescherm. Elk nummer wordt begeleid door vaak sterk gestileerde maar sprekende beelden uit hun rijke video-archief.
Het publiek vond het allemaal fantastisch en reageerde vooral extatisch op de nummers met een prominente beat. Het grootste applaus was voor onze held Eddy Merckx, die na Tour De France op het gigantische scherm te zien was.
Traditiegetrouw lieten de vier leden zich voor het eerste bisnummer vervangen door hun robot-versies, en voor Aero Dynamik verschenen ze in een lichtgevend pak. Heel mooi allemaal, net als dit sterke optreden, dat de festivalgeschiedenis ongetwijfeld zal ingaan als een klassieker.



02:27 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rock Werchter Snoop Dogg

Snoop Doggs concert werd aangekondigd door een softporno-filmpje, dat 's mans bijverdienste als gangsta en pimp nog eens moest onderstrepen. Op het podium stonden een paar flink uit de kluiten gewassen cannabisplanten, af en toe weerklonken geweerschoten, en op tijd en stond mocht een roedel danseressen - The Snoopettes - wat met borsten en billen komen shaken. Een micro ingelegd met diamanten, een halsketting met een pistool en een ode aan de vermoorde rapper 2Pac maakten het plaatje compleet: een uur lang werd het publiek doodgeslagen met alle mogelijke gangsta- en hiphop-clichés.



Muzikaal was het concert zo mogelijk nog minder verheffend. De uitgebreide begeleidingsband - The Snoopadelics - kleurde netjes binnen de lijntjes en veel achtergrondstemmen stonden gewoon op band. Hitjes Lodi Dodi, The Next Episode, Drop It en Fuck The Police misten hun uitwerking niet, maar écht spannend werd het nooit.
Ooit was Snoop Dogg een volbloed-gangsta met onder meer moord, crackbezit, aanzet tot ontucht en een dozijn staatsgevaarlijke songs op zijn strafblad. Tegenwoordig schrijft hij hitjes met Justin Timberlake en geeft hij als ervaringsdeskundige lezingen over cannabis aan de University Of Oxford. De gangsta is een bourgeois geworden, of zo u verkiest: een gangsta light.



02:24 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

BB King in Brussel!!

Dinsdag 28 juni 2005 was het zover, kon ik eindelijk blueslegende BB King bewonderen in Vorst Nationaal!
ALS Blues Boy King, de koning van de bluesgitaar, een snaar aanslaat, klinkt er een volstrekt uniek geluid, ogenblikkelijk herkenbaar. Een luide toon die uitzonderlijk lang aanhoudt en niets aan kracht verliest. Een snedige aanval op de noten, alsof King er moet voor vechten om ze te pakken te krijgen en dan triomfantelijk laat horen: ,,Ik héb ze!''



Met een sterke band achter zich - tweede gitaar, bas, drums, toetsen, en aan het begin en het einde van het concert een blazerssectie die nog wat meer stoom in de muziek moest blazen - speelde King dinsdagavond de blues zoals hij het al meer dan vijftig jaar doet. Sommige bejaarde muzikanten zijn aandoenlijk, en worden daarom op handen gedragen, ook al klinkt hun muziek afgetakeld. Niets daarvan bij deze gitarist. De man wordt tachtig in september, en dat zie je: hij zat het hele concert neer, en moest begeleid worden om op en af het podium te geraken. Maar zijn gitaarspel had absoluut niets aan kracht verloren. Zijn stem is met de jaren steeds ruwer geworden, maar dat maakt zijn muziek alleen maar sterker.
Het concert begon met twee nummers waarin de begeleidingsgroep vrij spel kreeg. De muziek ging verder op het elan van het sterke voorprogramma met The Blunk Brothers: soulvolle, stevige, jazzy blues die de muzikanten in de sfeer moest brengen. Toen de bluesmachine goed warmgedraaid was, kwam B.B. King op, in de stijl die we van hem kennen: in een spuuglelijk kostuum, maar met een flair die maar weinig late zeventigers meedragen.
I've got a good mind to give up living, and go shopping insteadI say, I've got a good mind to give up living, and go shopping insteadTo pick me up a tombstone, and be pronounced dead
DIE eerste paar nummers met de volledige band waren indrukwekkend, maar het echte werk moest nog beginnen. Plots waren de blazers weg, en ging de rest van de band zitten, als om te zeggen: de show is voorbij, nu blijft alleen nog de muziek over.
Er was ineens veel meer ruimte voor trage solo's, voor snijdende blues die recht op de onderbuik mikt. Een paar slepende noten, een paar stevige uithalen op zijn gitaar Lucille, en dan zong King met een pijnlijke geloofwaardigheid over - wat dacht u - zijn geliefde die hem had laten zitten.
Ook al vinden we hem op zulke momenten het sterkst, de blues is niet alleen trieste muziek voor King. Hij was meesterlijk in het bespelen van het publiek. Hij had alle mannen op zijn hand tijdens ,,Just like a woman''. Na de regel ,, No matter what you do, she ain't never satisfied'' klonk nogal wat mannelijk gejuich op, waarna King de boel stil legde, zich verontschuldigde bij de dames en hen vroeg of hij toch door mocht gaan met het nummer. En om het helemaal goed te maken, zette hij daarna een net niet té melige versie van ,,You are my sunshine'' in. Alle vrouwen weer blij.

Maar één gevoel overheerste toch tijdens dit concert. Deze tour is bijna zeker de laatste van B.B. King. ,,Je hebt waarschijnlijk gehoord dat ze zeggen dat ik tachtig word'', vertelde hij op het podium. ,,Dat is waar. En je hebt waarschijnlijk ook gehoord dat ik stop met spelen.'' Luid boegeroep in de zaal. ,, I'm not saying that. I'm not saying that.'' Maar iedereen zag het wel: de man ís oud, en het vele reizen tijdens een wereldtour weegt te zwaar.
Dat hij dat zelf ook besefte, bleek uit de emotionele manier waarop hij afscheid nam en iedereen bedankte, van het publiek en Paul ,,Boogie Boy'' Ambach tot zijn eigen gitaar Lucille. Waarschijnlijk zien we hem niet meer terug, maar dit concert was een bijzonder mooi, waardig afscheid.



02:18 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-06-05

Elevators

Om de mensen die angsten vertonen bij het nemen van een lift kan ik de site Elevatormoods serieus aanbevelen, gevonden op de site van Humo en zeker het vermelden waard. Beangstigend, geestig, flauw, bepaal het zelf maar.



Humo



Volgende week HUMO kopen!!




18:44 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-05

Tussendoortje





14:44 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-06-05

Antwerp Rhythm 'n Bluesfestival 2005

De namen zijn allemaal bevestigd, alle speculaties zijn voorbij, het is definitief en het mag gezien worden!!! Hier de lijst van het Antwerp Rhythm 'n Blues Festival op zondag 24 juli 2005!!

11h30 Milk, Cream and alcohol (B)



12h45 Roadhouse (UK)



14h15 Dr.Feelgood (UK)



15h45 John Hammond (USA)




17h30 Kenny Neal (USA)





19h30 Big Town Playboys (UK)




21h30 Popa Chubby (USA)





FREE ENTRANCE


Het was het wachten waard!!!

17:53 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zomer!



de zomer gaat eraan komen, ik voel het!




14:49 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-06-05

Scheren mannen!

Het is steeds belangrijk mooi geschoren te zijn, wil je weten waarom, mannen?? Klik op foto!



Naakt in Brussel

Na U2 gisteren, nu iedereen naakt in Brussel. Vandaag omstreeks 14 uur vertrekt een groep naakte fietsers op het Brusselse Poelaertplein, om zo te protesteren tegen de auto-cultuur. Alsook willen ze de medemens laten zien dat er niets mis is met het naakte menselijk lichaam. Uiteraard is er niets mis met naakte lichamen, maar dat je daarvoor op straat moet lopen om een actie te voeren tegen de auto in de stad, vind ik op zijn minst bedenkelijk. Toch gaat deze fietstocht ook door in Spanje, Groot-Brittanië en de Verenigde staten. Bono blijft nog een dagje in Brussel, naar het schijnt.



08:49 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Babe van de dag





08:38 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

U2 in Brussel



Wat een podium!




08:33 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

U2 in Brussel

Verontschuldigingen voor de overlast, groetjes, Bono




08:22 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

U2 in Brussel





08:19 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-05

Babe van de dag



Lorissa McComas




17:23 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Lul van de dag

Karel De Gucht




17:05 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Eéntje voor de necrofielen




16:49 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Euh... hallo...

Eén van de bezoeksters van ArgusOOgen, euh... hallo dan.




16:47 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Pimpcar

Deze wagen staat op een amerikaanse site als PIMP-car geklasseerd. Verdorie, en ik rijd met zoeits rond... zelfde kleur... tiens.



16:44 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Best afblijven





16:39 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Grote Condoom





16:35 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Suicide Girls

Maandagziekte verdrijven






16:25 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-06-05

Openluchtconcerten Rivierenhof

Vrijdag 24 juni 2005 gaan de openluchtconcerten Rivierenhof te Deurne weer van start met als opener Think of One. Eén van de persoonlijke blikvangers komen woensdag 29 juni 2005: Robert Cray Band met als voorprogramma onze antwerpse klepper Big Dave!!!



Geen bluesfestival dit jaar, maar wel niemand minder dan blueslegende & topgitarist Robert Cray die met zijn band de concertenreeks mag aftrappen. Zijn c.v. is rather impressive: sinds zijn doorbraak in ‘87 met het nummer RIGHT NEXT DOOR, won hij vijf keer een Grammy Award, werkte hij samen met grootheden als John Lee Hooker, Eric Clapton & B.B.King en eerder dit jaar stond hij met zijn band voor de 1000ste [!] keer samen op het podium. Volgens voorstanders haalde Cray met zijn frisse, door soul, jazz en r&b geďnspireerde blues eigenhandig het indommelende bluesgenre in de jaren ‘80 uit het slop. Het nieuwste album van Cray, dat sinds mei in de winkel ligt, heet TWENTY, wat verwijst naar de leeftijd van een soldaat die door Bush in dienst wordt geroepen.Cray spreekt zich de laatste jaren opvallend meer en meer politiek uit, maar muzikaal is TWENTY wel een album in pure Cray-style: blues met een streepje soul, pop & jazz.

De Antwerpse mondharmonicaspeler Big Dave maakte in vorige levens furore met o.a. The Electric Kings en The Dizzy Dave Band. Eind 2004 bracht hij zijn eerste eigen album uit. TELLIN’ YOU is een echte bluesplaat zoals het hoort: lekker gespeeld en gezongen, met hier en daar een oudewetse bluesriff en natuurlijk Dave’s vette mondharmonica.



22:52 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rafael Nadal

Even meegeven dat ook de mannen-finale gespeeld is op Roland Garros, een ware clash tussen de argentijn Mariano Puerta tegen het spaanse wonderkind Rafael Nadal. Voor de dames goed nieuws, want Rafael Nadal, de 19-jarige boy-wonder heeft gewonnen, waardoor een foto niet kan uitblijven, alsjeblieft!





19:45 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Roos Van Acker in Menzo

De nieuwe Menzo pakt deze maand uit met een interview met onzer aller geliefde Roos Van Acker!!!
Globetrotster Roos Van Acker zit opnieuw in het Verre Oosten en blikt er een nieuw survivalprogramma in. Maar hoe overleeft de uitgesproken Vlaamse radiopresentatrice een hellerit als Peking Express? En waarom reageert haar vriendenkring lacherig als ze een nieuw lingeriesetje koopt? Is het misschien daarom dat ze af en toe wenst een man te zijn? Antwoorden daarop vind je in de Menzo. Steeds een aangename madam toch, die Roos!



16:09 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Cirque Trottola

Het programma van de Zomer van Antwerpen is online en hier is al een voorsmaakje van één van de produkties die in het oog springen.
Een heel klein tentje, drie circusartiesten, één muzikant en een hoop muziekmachientjes.
Meer heeft Cirque Trottola niet nodig om een voorstelling te maken die je woordeloos laat. Een meisje met rode haren rijdt rondjes op haar fiets. Een brede man met baard merkt haar op en lijkt wel erg geïnteresseerd. Een jongleur met heel losse handjes, die zijn witte ballen betovert waar je bij zit. Bonaventure (die met de baard) gooit en smijt Titoune (die met de rode haren) op en neer en heen en weer alsof het ze strandbal was.

Heel eenvoudige situaties krijgen in deze piste een poëtische kracht en een rauwe emotionaliteit. Een sigaret speelt de hoofdrol in een chachacha. Een trapezeact die je langs je haren voelt strijken. Allemaal magische momenten die een uur lang iedereen in de ban houden. Trottola (“tol”) zindert van plezier. Toeval en geluk bepalen de wereld binnen de piste en als toeschouwer zit je er met je neus op en mag je ongegeneerd genieten. De voorstelling speelt in een ronde circustent, er is plek voor 265 mensen die bijna helemaal rond de piste zitten. Een voorstelling voor de hele familie waar je met een vrolijke glimlach weer buiten stapt.
Ben weer enorm benieuwd, want de zomer begint te kriebelen...



16:00 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Anouk in België

9 november 2005 komt de blonde rockmadam Anouk naar het antwerpse Sportpaleis. Mijn tickets zijn al besteld of wat had je gedacht? Alleen al om die streling van het oog... niet?





15:51 Gepost door Argus | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |